Hof - Eingang

Steins Hof - Burgstraße 10 - 29556 Suderburg

Beginn
Konditionen
Lage
Besonderheiten
Hobbys
Impressum

De ole Schufkoor,  von  L. Henrichs.

Eine plattdeutsche Geschichte von L. Henrichs

Nad´n tweeten Weltkrieg speel de Landwirtschaft een groode Rull bi uns  in`t Derb.   In`n Hawst, wenn de Ketüffel riep wiern, mössen se je oog rut ut de Erd. Verweg mössen abe de Ketuffelsäck raperiert warn. Dat häft meist de jung` Deerns mokt, de bi de Burn in Stellung wirn. Abe de Säck mössen ook af un tau wuschen wirn. Dortau gäf dat kein Waschmaschin, nee,  die Säck wörd´n  oploadt  op ne Schufkoor un af günt  an´n Bäck un door wörn sie utschwappt.
So günn dat ook bi Meyers Mudder ehr Ketüffelsäck. En half Morgen Land har an´n Glockenbarg. Dor har se Ketüffel anbut. De Löcker inne Säck hät se flink stopt un dann günnt an´n  Bäck taun waschen. Dor ant Woder wir´ ne Waschbank, dor heft ook anne Lüt ehr Waschtüch jümme utspeult. Dat Speulen wor meist een schwore Arbeit. De Ketüffelsäck müssen nu hen un her reuert warn, bit dat Wader klor blem is.  Dann wörn se up de Waschbank schmeten, taun affdroppen. 
Nu gün´t  ant uploden vonne Säck  up de Schufkoor. Dat wir för ne Fru een ganz schwore Soak mit de natten Jutesäck. Als nu aln´s  uplod wir, günt dann af no Hus, taun Drögen.
Abe nu käum dat Malhör,  knack  hät´t  mookt  biet Losforn und  dat  Rad vonne Schufkoor wer hen. Meyers Mudder hät sik dat ankeken und woll dacht, no dat kann de Schmäd woll flink wedder hen krieg´n. Un rünner mit  de   natten Kettuffelsäck un hen  noan Schmäd.
 Us Nober Krischan wir Schmäd un he  hät sik  dat nu ankiekt  un sächt denn,  jau so eenfach is dat man nich, dat kann ik dik woll moken, ober irst geist mol  mit dien Schufkoor noan  Stellmoke. De mut dik door mol en poor neege Holtspeeken insetten. Denn kummst trüch un denn wit wi mol kieken, op dat Isen von´t  Rad noch paßt, süss mut ik di dor wat Neeget mooken. Abe ik will di  wot säng´n,  sä Krischan noch, diene ole Koor, de schmiet man weg, de döcht doch nix mehr, wie old is de denn all? Wot häst du sächt, wechschmieten? Dat häs´t di woll so dacht,  sä Meyers Mudder, de mut noch een poor Johr holen, ik häf doch keen neege, un´n Handwogen häf ik ook nich. Wi schall ik denn anne Waschbank kom´m, kannst mi dat mol vetell´n?  Nu schuf man tauerst mol na´n  Stellmoke hen un frog em mol, wat he dor tau sächt, sä Krischan, un los günt   no dan´  Stellmoke.
Minsch Wilhelm, kiek di mol min Schufkoor an, sä Meyers Mudder, dat Rad is twei un ik bruk de nu, kannt mi mol gau helpen?  De Stellmoke  schuft sin greune Mütz no hinnen un grin öber dan´n  ganzen Kopp; wot schall ik denn door noch bi moken, de is doch al ganz vevult de ole Koor, dor köp di  man neege, ik bou di een. Ne, ne sä Meyers Mudder, dor fer häv ik gor keen Geld, du mußt mi nur dat Rad fardig mooken, dann is´t all goud. Na, lod dien  ole Koor mol hier, ik will kieken, wat ik door noch mooken kann.
 Noan  poor Doag steit  Meyers Mudder allwedder bi em inne Warkstä  un frogt,  is min Schufkoor fardig? Ik bruk de nu!  Jau, sächt de Stellmoke, fardig isse woll sowied, abe noan Schmäd mußt ook  noch hen, dat Isen paßt nu nich mehr, dat mut he di nu mooken. Dree Mark gifst mi nu un wenn´st  mol  ´n neege Koor brukst, weest jo Bescheed! Nu günn dat wedder mit de Koor tau Krischan. Sau nu hör tau Krischan, mook  du mi nu dat Isen up dat Rad un denn bin ich taufreen. Oh, oh sä Krischan, köp di blos bald mol ne neege Koor, abe ik will´t veseuken, dat ik dat henkrieg.  Neege Koor, wot schall ik denn dormit, ik bin al fifunsömbdig Johr, wat schall ik noch mit´n   neege Schufkoor, du bist woll mall  in´n  Kopp.
  Als us Oma uns nu  dat  bi´n Oambrodsdisch all´s  vetellt, sächt min Mudder, pass up, taun Geburtsdach krist ne neege Schufkoor, ik kann´t  nu nich mehr hör´n mit dat ole Kroms.
Un sau wird`  dan  ook. Min Mudder hät ne neege Koor bestellt bi dan Stellmoke und Krischon hät de Isen upmookt un nu harn we en neege Schufkoor.  Nu wir aln´s  gaud loopen.  Noch´n   poor Joahr is de Koor in Betríeb  wän, dan hept wi de uppen Achterbön brocht. Ketüffelsäk hebt wi nich mehr wuschen, we hebt se nich mehr brukt. Biet upräumen häpt wie de Koor nu wedderfund´n. De Holtbock har sich woll  an`n  betten breet mokt
in dat Holt, abe sünst  wär se  noch tau bruken. We hebbt se rünnerholt von Bön und affputzt und greun anmolt. So steit se nu  mit´n  poor Blaumen up
 in  usen Gorn un is jümme noch en gaudet Andenken an us  old Grotmudde
r.

Steins Hof, Familie Henrichs,
Burgstraße 10

29556 Suderburg

Telefon:

05826 -

387

Telefax:

05826 -

880040

e-mail:  steins-hof@t-online.de
Internet:
www.steins-hof.de

Stand: 17.04.2017

[Beginn] [Konditionen] [Lage] [Besonderheiten] [Hobbys] [Impressum]